Sabah kahvemi değil, umudumu karıştırdım.
Bugün de plan yapmadım ki bozulmasın.
Uyumak istiyorum ama beyin sabaha kadar geziyor.
Hayat bana limon verdi, ben de üstüne tuz döküp yedim.
Düşüncelerim sessiz ama baskıcı.
Sabahları kalkarken ruhum direnç gösteriyor.
Kafam çok dolu, ama boş şeylerle.
Kahve içince uykum kaçıyor, içmeyince hayat kaçıyor. İkilem değil bu, trajedi.
Ben hayatımı planlıyorum.
Hayat: "Tatlım, spoiler vereyim mi? Boşuna uğraşıyorsun."
Para mutluluk getirmezmiş, ama fakirlik de pek neşeli değil hani.
Kahve içmeden insan olduğumu iddia edemem.
Hiçbir şeyi abartmam. DÜNYANIN EN NORMAL İNSANIYIM!!
Zorunlu değilim mutlu olmaya, ama deniyorum.
Aklım bir karış havadaysa, kalbim başka gezegende.
“Alarmı kapattım ama hala çalıyor. İçimde.”
“Hayallerimi süsleyen hayat beni dekor olarak kullanıyor.”
